مرحوم ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي استاد اخلاق امام راحل(ره) و يكي از عرفاي صاحب نفسي بود كه مقام معظم رهبري در سفر اخير خود به قم نيز از ايشان به عنوان «قله تهذيب در حوزه» ياد كردند، به مناسبت، دهه اول ماه ذي‌الحجه ـ كه در آن قرار داريم ـ مطالبي از آن مرحوم در مورد اين ايام ذكر مي‌شود.

مرحوم آيت الله ملكي تبريزي در فضل اين ماه (ذي الحجه) مي‌نويسد:

اين ماه بسيار مهم بوده و مراقبين در اين منزل توقفگاه‌هايى دارند كه به حكم بندگى و بجا آوردن حق مراقبت، واجب است كه با غفلت وارد آن نشده و بدين ترتيب احترام آن را حفظ كنند.

در جاي ديگر مي‌نويسد: گرچه درباره ماه رمضان وارد شده كه بهترين ماه‌هاست و روزهاى آن بهترين روزها و ساعت‌هاى آن بهترين ساعات است. ولى درباره بعضى از روزهاى اين ماه فضايلى بيش از ماه رمضان وارد شده است.

برخي از روزها براي دعا آمادگي بيشتري دارد . گرچه در هر فرصتي كسي بخواهد با خداي خود زمزمه كند ، رواست ؛ ولي بعضي از زمانها ، بعضي از زمين ها براي دعا كردن آماده تر است . خانة خدا اينچنين است كه انسان احساس قُرب بيشتري مي كند .

راه هاي تقرّب به خدا
در دعا اگر انسان نزديك به ذات أقدس إله بشود ، دعاي او مستجاب تر است ؛ اين مطلب اوّل . قُرب با دو حالت پيش مي آيد به عنوان مانِعَهُ الخُلُو ، نه مانِعَهُ الجُمع ؛ اين مطلب دوّم .
آن دو حالت اين است : يك وقت انسان در ساية تقرّب هاي علمي و عملي به مقامي رسيده است كه در بارگاه الهي شرف قُرب نصيب او شده است . جزء مقرّبين شد . از بس كار خير عبادي انجام داد ؛ فُربَهً إلَي الله ، قُربَهً إلَي الله كرد و نيّت كرد و عمل كرد و گفت ، شد جزء مقرّبين .