پاسخ : اساسا رساندن دست به ضریح امام معصوم علیه السلام امر واجبی نیست بلکه اگر این کار باعث اذیت و آزار دیگران بشود از آن خود داری کند . زائر با معرفت می داند که هدف از زیارت عرض ادب و احترام و ابراز محبت به امام علیه السلام است و این مسئله حتی با ایستادن و نشستن در فاصله ای نزدیک یا دور حاصل می شود و انسان با نگاه به ضریح و حرم امام علیه السلام لذت معنوی می برد و رساندن دست به ضریح آن هم به شکلی که دیگران اذیت و آزار شوند کار شایسته ای نیست . در غیر این صورت رساندن دست به ضریح و بوسیدن و متبرک شدن به ضریح حضرات بسیار ممدوح است .

سؤال: با توجه به اين اعتقاد كه زيارت عاشورا حديث قدسي است و باتوجه به لعن‌ها و برائت هاي اين زيارت و همچنين آيه «ان الذين يوذون الله و رسوله لعنهم الله في الدنيا و الاخره» و همچنين دعاي قنوت اميرالمومنين(ع) و بسياري موارد ديگر، اجازه ما براي تبليغ دعاي صنمي قريش، تا چه حد است؟ و بيان فرمائيد حضرتعالی پيرامون مجالس لعن‏، شرح مناجات مذكور و... چه عقيده‌اي داريد؟

جواب: زيارت عاشوراء سندش قوي و بسيار عالي است، ولي در صورتي كه چه زيارت عاشورا و چه دعاي ضمني قريش و...عنوان ثانوي برآنها منطبق نشود، و چنانچه در جائي باشد كه موجب تفرقه بين مسلمين بشود و مخالف تقيه باشد، نبايد خوانده شود. قال الله تعالي « ولا تنازعوا فتفشلوا وتذهب ريحكم » ،« واعتصموا بحبل الله جميعا ولا تفرقوا » و روایات متواتری از معصومین(ع) هم بر این مطلب دلالت دارند.