قنوت الإمام موسى بن جعفر علیهماالسلام  :

يَا مَفْزَعَ الْفَازِعِ وَ مَأْمَنَ الْهَالِعِ وَ مَطْمَعَ الطَّامِعِ وَ مَلْجَأَ الضَّارِعِ يَا غَوْثَ اللَّهْفَانِ وَ مَأْوَى الْحَيْرَانِ وَ مُرْوِيَ الظَّمْآنِ وَ مُشْبِعَ الْجَوْعَانِ وَ كَاسِيَ الْعُرْيَانِ وَ حَاضِرَ كُلِّ مَكَانٍ بِلَا دَرَكٍ وَ لَا عَيَانٍ وَ لَا صِفَةٍ وَ لَا بَطَانٍ عَجَزَتِ الْأَفْهَامُ وَ ضَلَّتِ الْأَوْهَامُ عَنْ مُوَافَقَةِ صِفَةِ دَابَّةٍ مِنَ الْهَوَامِّ فَضْلًا عَنِ الْأَجْرَامِ الْعِظَامِ مِمَّا أَنْشَأْتُ حِجَاباً لِعَظَمَتِكَ وَ أَنَّى يَتَغَلْغَلُ إِلَى مَا وَرَاءِ ذَلِكَ بِمَا لَا يُرَامُ تَقَدَّسْتَ يَا قُدُّوسُ عَنِ الظُّنُونِ وَ الْحُدُوسِ وَ أَنْتَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ بَارِئُ الْأَجْسَامِ وَ النُّفُوسِ وَ مُنَخِّرُ الْعِظَامِ وَ مُمِيتُ الْأَنَامِ وَ مُعِيدُهَا بَعْدَ الْفَنَاءِ وَ التَّطْمِيسِ

أَسْأَلُكَ يَا ذَا الْقُدْرَةِ وَ الْعُلَا وَ الْعِزِّ وَ الثَّنَاءِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أُوْلِي النُّهَى وَ الْمَحَلِّ الْأَوْفَى وَ الْمَقَامِ الْأَعْلَى وَ أَنْ تُعَجِّلَ مَا قَدْ تَأَجَّلَ وَ تُقَدِّمَ مَا قَدْ تَأَخَّرَ وَ تَأْتِيَ بِمَا قَدْ أَوْجَبْتَ إِثْبَاتَهُ وَ تُقَرِّبَ مَا قَدْ تَأَخَّرَ فِي النُّفُوسِ الْحَصِرَةِ أَوَانُهُ وَ تَكْشِفَ الْبَأْسَ وَ سُوءَ اللِّبَاسِ وَ عَوَارِضَ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ ... فِي صُدُورِ النَّاسِ وَ تَكْفِيَنَا مَا قَدْ رَهِقَنَا(1)  وَ تَصْرِفَ عَنَّا مَا قَدْ رَكِبَنَا وَ تُبَادِرَ اصْطِلَامَ(2)  الظَّالِمِينَ وَ نَصْرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْإِدَالَة(3) مِنَ الْمُعَانِدِينَ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِين‏

1-    ای غشینا .

2-    ای استئصال.

3-    ای الغلبة .

ترجمه قنوت حضرت امام موسى بن جعفر عليهما السلام :

اى پناه هر ترسنده، و آرامگاه هر ترسناك، و اى محل طمع هر طمع‏كننده‏اى، و پناه هر ذليل و خوار، اى فريادرس هر ستم رسيده حيران و منزل هر سرگردان و اى سيراب‏كننده هر تشنه‏اى، و سيركننده هر گرسنه‏اى [هر گرسنه‏اى‏]، و پوشاننده هر برهنه‏اى، و اى حاضر در هر جايى بدون رسيدن به تو، و نه ديده شدن تو و نه از مطلع شدن بر صفت تو و نه بر اسرار پنهان تو عاجزند فهم‏ها و گمراهند وهم‏ها از مطّلع شدن بر صفت جنبنده‏اى [ذات شخص او] از حشرات چه جاى از اطلاع يافتن بر جسم‏هاى آسمانى بزرگ از آنچه خلق نموده‏اى تو او را پرده حجابى از براى بزرگى تو، و كجاست احدى كه تواند داخل شدن و رسيدن به سوى‏ چيزى كه غير مخلوقات است به آنچه رسيده نمى‏شود به او احدى. منزّهى تو اى بسيار پاكيزه از گمان‏ها و حدس‏ها و توئى پادشاه بسيار پاكيزه و خلق‏كننده جسم‏ها و آفريننده نفس‏ها و پوسيده و از هم پاشيده‏كننده استخوان‏ها و توئى ميراننده خلايق و برگرداننده آنها بعد از نيستى و برطرف شدن سؤال مى‏نمايم ترا اى صاحب توانائى و بلندى مرتبه و اى صاحب غلبه و ستايش [بلندى‏] آن كه رحمت فرستى بر محمّد و بر آل او كه صاحبان عقل‏ها و صاحبان منزلت اعلى و مكان بلندند و آن كه تعجيل نمائى آنچه را به تحقيق كه تأخير شده است در او و مقدّم بدارى آنچه را به تحقيق كه پس افكنده شده است و بجا آورى آنچه را به تحقيق كه واجب ساخته‏اى بجا آوردن آن را [ثابت كردن آن را] و نزديك سازى آنچه را به تحقيق كه پس افتاده است در نفس‏هاى تنگ بى‏صبر زمان او و آنكه برطرف نمائى سختى تعب را و بدى پوشش را و عارض‏هاى وسوسه‏كننده پنهان‏شونده در سينه‏هاى مردمان را و كفايت نمائى ما را از آنچه به تحقيق كه حيله و ظلم نموده است ما را و صرف نمائى از ما آن چه را به تحقيق كه سوار شده است ما را و آنكه پيشى نمائى از بيخ قطع نمودن ظلم‏كنندگان را و يارى كردن مؤمنان را و غلبه نمودن بر دشمنان را مستجاب گردان دعاى مرا اى پروردگار عالميان‏.

مهج الدعوات و منهج العبادات