|
دعا مرکز تخصصی دعا و زیارت و پاسخگویی به سوالات و شبهات
|
تقرب چیست ؟ و اقسام آن کدامست ؟ 2 محمد عسگری اقسام قرب : قرب بندگان نسبت به مولا و بندگان نسبت به هم :1 – قرب تامّ : مانند قربی که حضرات معصومین سلام الله علیهم ( چهرده معصوم ) به خدای متعال دارند و احدی غیر از این بزرگواران مقرّب تامّ درگاه الهی نیستند . 2 – قرب نسبی : سایر انبیا غیر از رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سایر اوصیا غیر از ائمه هدی و حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا سلام الله علیهم و جمیع صلحا نسبت به مادون خود مقربند ولی نسبت به مافوق خود که چهارده وجود مقدس باشند مادون هستند و در مقامی پائین تر قرار دارند و قربشان به خدای متعال نسبی می باشد . قرب مولا به عبد و بعد عبد به مولا : قرب خداوند نسبت به بندگان احاطی و محیطی می باشد ، و این احاطه همیشگی و بر همه چیز و همه کس هست ، چنانکه خداوند می فرماید : و کان الله بکل شیء محیطاَ . سوره نساء آیه 126 و خداوند به هر چیز احاطه دارد . و قرب و نزدیکی بندگان و سایر موجودات به خداوند محاطی است . خدای متعال قاهر و بندگان مقهور و او خالق و بندگان مخلوق و او عالم و بندگان معلوم و او رازق و بندگان مرزوقند . بین این دو ملازمه حتمیّه هست ، لکن دوری و بعد بندگان ازخداوند منافات با قرب و نزدیکی خداوند به بندگان ندارد ، چرا که دوری بندگان محجوبیت آنهاست از خداوند به خاطر گناهان و معاصی و آمال و آرزوهای دور و دراز که قلب آنان را پر از زنگار نموده و موجبات دوری از حقیقت خداوندی شده است . به عبارت دیگر محجوبیت و دوری از ناحیه بنده هست نه از ناحیه خداوند تبارک و تعالی ، بلکه حضرتش را حجابی نیست و آن حضرت بر هر موجودی بصیر و خبیر است . لذا خداوند در کتاب نورانی قرآن کریم فرمودند : و نحن اقرب الیه من حبل الورید . سوره ق آیه 16 و ما از رگ گردن ( قلب ) ( حیاتی ) او ( انسان ) به او نزدیکتریم . یا در دعای شب هفدهم ماه مبارک رمضان می خوانیم : سبحان العزیز بقدرته ، ألمالک بغلبتة ، الّذی لم یخرج شیء عن قبضته ، و لا أمر الّا بیده . اقبال الاعمال ص 158 پاک و منزه است خداوندی که به واسطه ی قدرتش سرافراز و به غلبه و چیرگی اش ، مالک و داراست ، خداوندی که هیچ چیز از قبضه ( قدرت و مالکیت ) او خارج نیست و هیچ امری جز به دست او ، تحقق نمی یابد . از این جهت حضرت سید الشهداء سلام الله علیه در مناجات خود می فرماید : الهی ما اقربک منّی و ما ابعدنی ! و ما أ رأفک بی ! فما الّذی یحجبنی عنک ! تفسیر صافی ج1 ص 223 بار خداوندا ! چقدر موجبات نزدیکی تو به من بسیار می باشد و چقدر زشتیها و غفلت ها مرا از تو دور افکنده است ! یا در دعای شریف عرفه چنین می فرماید : کیف یستدل علیک بما هو فی وجوده مفتقر الیک ، أ یکون لغیرک من الظهور ما لیس لک حتی یکون هوالمظهر لک ؟! متی غبت حتی تحتاج الی دلیل یدل علیک ، و متی بعدت حتی تکون الآثار هی التی توصل الیک ، عمیت عین لا تراک علیها رقیبا ، و خسرت صفقة عبد لم تجعل له من حبک نصیبا ! چگونه برای قرب وجودت ، به آثاری استدلال شود که خود در وجود خویش نیازمند تو می باشند آیا ظهور و پیدایش برای غیر تو هست که آن ظهور ، از تو و برای تو نباشد تا در نتیجه دلیل ظهور تو گردد ؟ چه وقت غایب از نظر بوده ای تا برای ظهورت نیاز به دلیل و برهان باشد ؟ و چه وقت دور بوده ای تا آثار و پدیده هایت دلیل نزدیکی و وصلت باشند ؟ کور باد دیده ای که تو رانبیند ، در صورتی که همواره مراقب او ، با او و در کنار او هستی ! درخسران و زیان باد بنده ای که از عشق و محبت تو نصیبی ندارد ! و من الله التوفیق این مبحث ادامه دارد موضوعات مرتبط: مقالات اخلاقی و عرفانی [ چهارشنبه بیست و یکم بهمن ۱۳۸۸ ] [ 11:6 ] [ بر طریق اهل بیت ]
[ ]
|
|
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] |