چگونه مي‌توانيم هم خداوند را خالصانه عبادت کنيم وبه ياد غير او نباشيم، وهم محبت 14 معصوم را در دل داشته باشيم؟

ابتدا سؤال ساده‌اي را مطرح مي‌کنيم : آيا ممکن است شما کسي را دوست داشته باشيد ، ولي متعلقات او را دوست نداشته باشيد ؟

هر کس بهره‌اي از محبت برده باشد مي‌داند که لازمه محبت به کسي ، محبت به آثار و متعلقات اوست . حتي انسان صداي محبوب و بوي بدنش را هم دوست مي‌دارد ؛ هم ‌چنين خانه و فرزند و لباس و ساير متعلقاتش را . پس چگونه ممکن است کسي خدا را دوست داشته باشد و زيباترين جلوه‌هاي خدا و محبوب‌ترين محبوب‌هاي او را دوست نداشته باشد ؟

مخصوصاً با توجه به اين‌که ما معمولاً خدا را هم به وسيله مخلوقاتش مي‌شناسيم و خوبي‌ها و زيبايي‌هاي او را در آيينه خوبي‌هاي بندگان شايسته تماشا مي‌کنيم. و بالاخص با توجه به اين‌که آنان واسطه فيض براي ساير مخلوقات هستند و همه چيز به طفيل وجود ايشان آفريده شده است و راه رسيدن به خدا از مجراي وجود ايشان مي‌گذرد.

«إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا»

(احزاب / 56)