بسم الله الرحمن الرحیم
دعا در گذر گاه
روزهایی برای شما واقع می شود که سرنوشت ساز به نظر آیند وبرای عاقبت به خیریش  متوسل به واسطه هایی همچون دعا می شوید .
خلاصه ی کلام اینکه؛ چنین موقعیتها، گذرگاههاییست در راستای عملکردها.
حال این گذر گاه،یا مرصاد است یا ایستگاه صلواتی.حال به کدامین گذر گاه مبتلا می شوید ؛ مسیر انتخابی با اعمال گذشته است.
پس چنین نیست که یک برهه از زمان سرنوشت ساز باشد بلکه تمام حالات ما سرنوشت می آفریند اما در یک گذر زمان خود را نشان می دهد .اما نقش دعا در دو گذر گاه چیست؟
برای مؤمنین نقش حمایتی ،اصلاحی ، پیشبردی و عاقبت به خیری دارد.
اما برای غیر مؤمنین؛ درقضیه ی فرعون می خوانیم که هنگام غرق شدن اظهار ایمان می آورد ودرخواست کمک می کند.اما خداوند ظاهرا جواب نمی دهد.آری ظاهرا.چراکه دعای فرعون هم رد نمی شود. طبق رحمان بودن الهی ،آنچه مصلحت فرعون اقتضا می کرد، مردن او بود چراکه آن وجود باطنی ، بعد از نجات ظاهری دوباره مرتکب اعمال گذشته می شد .شاهد مثال هم نشان دادن معجزات متعدد از طرف حضرت موسی (علی نبینا و آله وعلیه السلام) است که می دانیم فرعون نخواست توجه کند.(البته ابمانش پذیرفته نشد ولی دعایش بی پاسخ نماند.)
پس مراقب اعمال روزانه باشیم ودر تمام مراحل مطمئن.همچون شاگرد زرنگی که برای او شب درسی با شب امتحانی فرقی ندارد.
اگر غیر مؤمنی، خدا را بخواند، موجب کمال و ترقی و سعادت ابدی او نخواهد شد اگر چه ممکن است و تجربه بشری هم ثابت کرده خداوند برخی از خواسته های ظاهری و دنیایی او را بنابر همان رحمانیت خودش بر آورده سازد .

اما دعا برای مومن جنبه ابزاری و بهرمندی تنها از مواهب الهی را ندارد بلکه موجبات سعادت و نیکبختی ابدی او و کمال و ترقی معنوی او بسوی خداوند متعال خواهد بود . من الله التوفیق