اين
ادعيه انسان را از اين ظلمت بيرون مي برد.وقتي كه از اين ظلمت بيرون رفت ،
انساني ميشود كه براي خدا كار مي كند ، كار مي كند اما براي خدا ، شمشير
مي زند براي خدا ، مقاتله مي كند براي خدا ؛ قيامش براي خداست.نه اين است
كه ادعيه انسان را از كار باز مي دارد.
در هر صورت ، ظرايفي دراين ادعيه مبارك هست كه سابقه ندارد.اينها را توجه بكنيد ، انسان را اين ادعيه مي تواند حركت بدهد.
اين ادعيه، در ماه مبارك رجب ، و خصوصاً در ماه مبارك
شعبان ، اينها مقدمه بر آرايشي است كه انسان به حسب قلب خودش مي كند ،
براي اينكه مهيا بشودبرود مهماني ، مهماني خدا.
مناجات شعبانيه از بزرگترين مناجات ، و از عظيم ترين
معارف الهي ، و از بزرگترين اموري است كه آنهايي كه اهلش هستند ، ميتوانند
تا حدود ادراك خودشان استفاده كنند.
اين ادعيه اي كه وارد شده است د رماه مبارك و در ماه شعبان ، اينها راهبر ماست به مقصد.
در شب قدر مسلمانان با شب زنده داري و مناجات خود ، از قيد
بندگي غير خداي تعالي _ كه شياطين جن و انس اند _ رها شده و به عبوديت خدا
وند در مي آيند.
اينهايي كه از كتب ادعيه انتقاد مي كنند ، اينها براي
اين است كه نمي دانند. جاهلند ، بي چاره اند ، نمي دانند كه اين كتب ادعيه
چطور انسان مي سازد.
موضوعات مرتبط:
دعا در کلام بزرگان