نماز استغاثه به امام زمان (عجل الله تعالی فی فرجه الشریف )

علّامه مجلسى (ره ) فرمود: ((به سند معتبر در كتب معتبره روايت كرده اند از شيخ صدوق ((محمّد بن بابويه )) كه گفت : خبر داد بعضى از مشايخ قميّين ما كه : مرا امر عظيم روى داد كه دلتنگ شدم و چاره آن را ندانستم . پس با نهايت غم و الم به خواب رفتم ، پس در خواب مرد خوشروى خوش جامه خوشبوى را ديدم ، گمان كردم كه يكى از مشايخ قميّين است كه نزد او درس مى خواندم . پس در خاطر خود گفتم : كه تا كى اين غم و اندوه را در دل خود پنهان كنم و به كسى اظهار نكنم و اين مرد از مشايخ و علما و استادان ماست ، اين راز را به او بگويم ، شايد كه فرجى از براى من نزد او باشد.

پس پيش از آنكه مطلب خود را اظهار كنم ، گفت : در اين امرى كه ترا عارض ‍ شده است ، به خدا رجوع كن و يارى بجو از حضرت صاحب الامر (عج )، كه او نيكو ياورى است و نگهدارنده دوستان و شيعيان خود است از مهالك . پس دست راست مرا گرفت و گفت : آن حضرت را زيارت كن و سلام بر آن حضرت بكن و از او درخواست كن كه شفاعت كند نزد خدا در حاجت تو.

من گفتم : زيارت و دعايى تعليم من نما كه اين غم كه در خاطر من است ، هر زيارت و دعايى را از خاطر من محو كرده است ! پس آهى كشيد و گفت ((لا حول و لا قوة الّا باللّه ))، و دست بر سينه من ماليد و گفت : خدا بس است ترا و باكى نيست ، وضو بساز و دو ركعت نماز بكن ، در ركعت اوّل بعد از حمد سوره ((انّا فتحنا)) بخوان ، و در ركعت دوّم بعد از حمد سوره ((اذا جاء))، پس بايست رو به قبله در زير آسمان و بگو:

((سَلامُ اللَّهِ الكامِلُ التّامُّ الشّامِلُ)) تا نجعلهم الوارثين كه در كلم الطيب بطور كامل آورده شده است .

(درود خدا كامل و تمام و همه جانبه و فرو گيرنده و رحمت پردوام و بركات پا برجا و درستش بر حجّت خدا و وليّش در سرزمين و كشورهايش و جانشين او بر خلقش و بندگانش و نژاد پاك نبوت و بقيّه عترت و صفوت صاحب الزمان و پديد آور ايمان و بيانگر احكام قران و پاك كن زمين و پراكن داد در دراز و پهناى آن و حجه قائم مهدى امام منتظر پسنديده و زاده اوصياء پسنديده رهبر معصوم زاده امامان رهبر و معصوم . درود بر تو اى عزّت بخش مؤ منان ناتوان شمرده ! درود بر تو اى خوار كن كافران متكبّر ستمكار! درود بر تو اى مولاى من اى صاحب الزّمان ! درود بر تو اى زاده رسول خدا درود بر تو اى پسر امير المؤ منين ! درود بر تو اى زاده فاطمه زهرا بانوى زنان جهانيان ! درود بر تو اى پسر امامان حجّت و معصوم و امام بر خلق همه درود بر تو اى مولاى من ! درود اخلاص كيش به تو در ولايت و پيروى ، گواهم كه تو امام رهبر باشى در گفتار و كردار و توئى كه پر كنى زمين را از داد و عدالت پس از آنكه پر شد از ستم و بيداد، بشتابد خدا در فرجت و هموار كند راه ظهورت را و نزديك كند زمانت را و بسيار كند ياران و ياوران ترا، و وفا به آنچه وعده ات داده زيرا كه او راستگوتر گويندگان است كه فرمايد: خواهيم منّت نهيم بر آن كسانى كه ناتوان شمرده شدند در روى زمين و قرار دهيم آنها را پيشوايان و بگردانيم آنها را وارثان .).

يا مولاى يا صاحب الزمان يابن رسول اللّه حاجتى كذا و كذا فاشفع لى فى نجاحها.

يعنى : اى مولاى من : حاجت من فلان و فلان است (به جاى فلان و فلان ، حاجتت را بگو)، پس شفاعت كن از براى من در بر آمدن آنها و هر دعا كه خواهى بكن .

پس من بيدار شدم و يقين داشتم به راحت و فرج ، و بسيار از شب مانده بود پس مبادرت كردم و آنچه تعليم من كرده بود نوشتم كه از خاطرم محو نشود. پس وضو ساختم و به زير آسمان رفتم و دو ركعت نماز به نحوى كه ماءمور شده بودم كردم و چون سلام گفتم ، رو به قبله ايستادم و زيارت كردم . پس ‍ برخاستم و نماز شب را بجا آوردم و نماز صبح را ادا كردم و تعقيب بسيار خواندم . و اللّه كه هنوز آفتاب طالع نشده بود آن بلا دفع شد و فرج حاصل شد، و تا حال ديگر مثل آن بلا به من نرسيده است و هيچ كس مطّلع نشد بر آن حادثه كه مرا حادث شده بود.))

منبع : الصلوة مرحوم فیض کاشانی